WAAROM DE CDA RAADSFRACTIE OVER HERINDELING ANDERS BESLISTE DAN VERMELD IN HET VERKIEZINGSPROGRAMMA
De algehele stelregel voor een raadsfractie is, dat wat je in je verkiezingsprogramma belooft, je ook moet doen/waarmaken. Het is immers zo, dat de kiezer juist op de partij heeft gestemd vanwege het gepresenteerde programma en de (te verwachten) geschiktheid van de kandidaten. Kortom: je stemt op de partij waar je het meeste vertrouwen in hebt.
Wat nu, als die partij (fractie) toch anders beslist dan is beloofd?
Over de gemeentelijke herindeling staat immers in het programma dat het CDA niet voor een gemeentelijke herindeling is en wat gebeurt er? Er wordt toch gestemd voor een gemeentelijke herindeling met meerdere gemeentes.
Wat zijn dan die motieven om toch (op dit zwaarwegend punt) “anders” te beslissen?
Wij doen een poging u dit zo goed mogelijk uit te leggen.
Van een raadslid mag je verwachten, dat hij/zij zich bezighoudt met alle zaken, die zich “in het gemeentelijk bedrijf” voordoen. Vaak worden deze eerst via het presidium (fractievoorzitters) besproken, waarna de overige fractieleden door hun voorzitters worden “bijgepraat”. Zo komen beleidsaspecten aan de orde en de uitwerking/uitvoering daarvan door college/raad, bijgestaan door het ambtelijk apparaat. Ook zaken als decentralisatie van taken/verantwoordelijkheden van rijk naar gemeenten c.q. de bestuurskracht van de gemeente zijn regelmatig onderwerp van gesprek.
Bij dit alles rijst dan geleidelijk de vraag, of het voor zowel bestuur als het ambtelijk apparaat nog wel mogelijk is om alle (nieuwe) taken naar behoren uit te voeren. Samenwerken in allerlei vormen met andere gemeenten is dan een optie, maar na grondige afwegingen wordt hier niet voor gekozen.
Is herindelen van de gemeente met één of meerdere gemeenten dan een optie? In eerste aanleg niet, want alle fracties hebben immers in hun betreffende verkiezingsprogramma aangegeven niet voor een herindeling te gaan.
Maar is op deze wijze doorgaan dan wel een optie?
Neen, voor zowel bestuur als ambtelijke organisatie wordt het steeds moeilijker om de (nieuwe) taken steeds naar behoren uit te voeren. De burger heeft daar immers recht op.
Na rijp beraad en afweging van alle belangen werd in het 1e halfjaar 2008 besloten om alle “voors en tegens” eens op een rijtje te zetten.
In die tijd speelden dezelfde problemen in de gemeente Wieringermeer en wat is dan een logisch gevolg? Je bespreekt de problemen met elkaar en kijkt of je elkaar op een bepaalde manier kunt versterken.
Dit leidde in mei 2008 tot een initiatiefvoorstel van alle fractievoorzitters in de raad om eens verkennende gesprekken te voeren over samenwerken/herindelen met de besturen van alle voormalige Gewestgemeenten uitgezonderd Den Helder.
In het voorstel werden enkele uitgangspunten opgenomen, waaronder het punt dat in eerste aanleg niet werd gekozen voor een z.g. stedelijke gemeente, waarmede Schagen werd bedoeld.
Het voorstel werd raadsbreed ondersteund. Die gesprekken zijn door het college in de periode juni tot en met november 2008 gevoerd. Op dat moment bleek dat inzake een mogelijke herindeling de gemeenten Niedorp en Wieringermeer het verst gevorderd waren.
De gemeente Harenkarspel was nog niet aan dergelijke gesprekken toe en in deze gemeente volgde later bovendien nog een bestuurscrisis, waardoor gesprekken over een mogelijke herindeling weer naar later werden verschoven.
Natuurlijk ga je inzake zoiets belangrijks niet over “één nacht ijs” en wil je je als raadslid uitvoerig laten voorlichten. Dit heeft geresulteerd in het uitbrengen van meerdere rapporten. Eerst werd er door bureau BMC een rapport opgesteld inzake de positiebepaling van Niedorp en Wieringermeer, later gevolgd door een rapport van bureau 4Motion, waarbij onderzoek werd gedaan naar de ruimtelijke effecten.
Ook de financiële situatie werd middels een quickscan (onderzoek) van Deloitte belicht.
Dit alles resulteerde -ondanks dat niet al het gerapporteerde “rozengeur en maneschijn” was- in enthousiasme om de contacten met Wieringermeer “warm te houden”.
Uit het gerapporteerde volgde ook dat aansluiting van nog één of meerdere gemeenten wel gewenst was.
Ondertussen groeide het wederzijds vertrouwen op (in ieder geval) een goed samengaan met Wieringermeer en op 2 oktober 2008 besloten de raden van Niedorp en Wieringermeer om elkaar inzake het herindelingproces niet meer los te laten.
Van al de genoemde stappen werd geregeld via de pers mededeling gedaan en op dat moment kon geconstateerd worden dat weinig Niedorpers moeite hadden met de tot dat moment gevolgde gang van zaken.
Vervolgens werden z.g. inspraakavonden (met o.a. een burgerpanel) gehouden en dit was dan ook het begin van (wat) kritiek. Niet zozeer tegen de herindeling, maar tegen de keuze van de herindelingpartner(s). Men wenste bij het kiezen voor herindelen de richting uit te gaan van Schagen en Harenkarspel.
Tijdens de inspraakavonden is door de raad getracht om zo goed mogelijk de gedane keuze uit te leggen. In dit verband wordt verwezen naar de uitgebrachte rapporten (te downloaden vanaf de gemeentelijke website http://www.niedorp.nl/10144/1/herindeling.html ), maar de raadsafgevaardigden zijn daar blijkbaar niet in geslaagd.
In de dorpsavonden werd gesteld dat de raad niet luisterde naar de ingebrachte bezwaren. Dit is niet juist; er werd wel degelijk geluisterd, maar de procedure nam niet die wending zoals de bezwaarmakers wensten.
Naarmate de tijd verstreek werd in elke gemeente het punt herindeling “hot” en dit leidde ertoe, dat gezamenlijk aan informateur Schoof de opdracht werd gegeven om rapport uit te brengen over de in zijn ogen meest gewenste herindeling van de Noordkop. Deze politiek gelouterde en geheel onafhankelijk persoon presenteerde in maart 2009 te Den Oever zijn rapport “De Kop steekt de koppen bij elkaar”. Hieruit bleek dat de informateur tot dezelfde slotconclusie kwam als die de gemeenteraden van Niedorp en Wieringermeer voor ogen had en wel de oostelijke variant met de gemeenten Anna Paulowna, Niedorp, Wieringen en Wieringermeer.
De raad werd door de slotconclusie van de informateur als het ware bevestigd in haar eerder gedane keuze. Op grond hiervan werd op 29 september j.l. wederom te Den Oever het z.g. Arhi-1 besluit genomen, waarbij het voornemen werd uitgesproken tot het aangaan van een fusie per 1 januari 2012 met voormelde gemeenten.
Slotconclusie: de raad (nu met 1 stem tegen), inclusief de CDA fractie, staat nog steeds voor haar eerder gedane keuze door te gaan voor de Oostvariant.
CDA fractie Niedorp,
Henk Koomen, fractievoorzitter,
Hans Glas
Mirella Smit-Wit
«terug